Inspectie vóór verzending – Partijinspectie en steekproefplan

1. Partijvorming

Op een dag moest de productie van een spoedorder voor een grote hoeveelheid product (30,000 stuks) binnen korte tijd worden afgerond.

De producent liet ons weten dat hij de productie moest verdelen over zijn twee productielocaties, die eerder al voor ons hadden geproduceerd. Toch draaien verschillende productieteams hun productie afzonderlijk, met verschillende assemblagemachines en productieleidinggevenden.

Toen de order van 30,000 stuks klaar was voor verzending, vroeg de producent mij of ik één enkele inspectie voor de hele partij wilde laten uitvoeren (optie 1) of twee inspecties, één per locatie, van elk 15,000 stuks (optie 2). Mijn snelle berekening liet zien dat optie 2 twee keer zoveel kost als optie 1. Daarom koos ik zonder verder na te denken voor optie 1 om kosten voor het bedrijf te besparen.

De inspectieresultaten voldeden niet aan de acceptatiecriteria: het aantal ernstige defecte eenheden bleek 20 uit een steekproef van 315 stuks te zijn, wat het acceptatiegetal van 14 bij AQL 2.5% overschreed. Ons beleid vereist dat de producent een 100%-sortering uitvoert en de partij aanbiedt voor een tweede inspectie. De producent meldde dat hij bij de sortering 2% defecte eenheden in de partij van 30,000 stuks had gevonden en wilde een tweede inspectie, die op de derde dag na de eerste inspectie plaatsvond.

Verrassend genoeg voldeden de inspectieresultaten opnieuw niet aan de acceptatiecriteria: het aantal ernstige defecte eenheden bleek 16 uit een steekproef van 315 stuks te zijn, wat opnieuw het acceptatiegetal van 14 overschreed. Deze tweede afkeuring werd onder de aandacht van mijn leidinggevende gebracht, omdat dit een belangrijke order was en tijdige verzending cruciaal is.

Ik heb die situatie vervolgens direct met ons ingehuurde inspectiebedrijf besproken. Zij adviseerden elke partij van 15,000 stuks van elke locatie als een ander product te behandelen en elke partij afzonderlijk te inspecteren. Ik heb de producent daarop opgedragen dat bij de derde inspectie te doen. De producent meldde later dat hij na de 100%-sorteringen bij de twee sorteringen in totaal 1% ernstige defecte eenheden van locatie A en 10% ernstige defecte eenheden van locatie B had gevonden.

Beide partijen werden bij de derde inspectie ook goedgekeurd, met inspectieresultaten van 4 defecte eenheden uit een steekproef van 315 stuks van locatie A en 5 defecte eenheden uit een steekproef van 315 stuks van locatie B. Helaas ging er tijd verloren om de geplande verkoopactie nog te halen.

Mijn latere analyse toonde aan dat het oorspronkelijke percentage defecte eenheden gecombineerd 5.5% was (gemiddeld 1% van locatie A en 10% van locatie B). De kans dat deze oorspronkelijke partij de inspectie zou doorstaan, is 25% (ik leg dit uitgebreid uit wanneer we later de OC-curve bespreken). Toen de producent de eerste sortering van de partij uitvoerde, meldde hij dat 2% defecte eenheden was gevonden, wat het totale percentage defecte eenheden feitelijk verlaagde van 5.5% naar 3.5%, omdat 100%-inspectie niet wordt beschouwd als een effectief middel om alle defecte eenheden uit te sorteren. De kans dat de eerste gesorteerde partij de tweede inspectie doorstaat, stijgt van 25% naar 85%.

sortering van de partij uitvoerde, meldde hij dat 2% defecte eenheden was gevonden, wat het totale percentage defecte eenheden feitelijk verlaagde van 5.5% naar 3.5%, omdat 100%-inspectie niet wordt beschouwd als een effectief middel om alle defecte eenheden uit te sorteren. De kans dat de eerste gesorteerde partij de tweede inspectie doorstaat, stijgt van 25% naar 85%.

We hadden geluk dat deze partij van 30,000 stuks werd afgekeurd; anders hadden we de partij van locatie B met veel defecte eenheden kunnen verzenden. Toen de producent uiteindelijk de instructie opvolgde om de partij van locatie A en die van locatie B te scheiden, werd een aanzienlijk percentage defecte eenheden uitgesorteerd en verwijderd. Daardoor voldeden beide partijen aan de inspectie-eisen en werden ze verzonden.

Dat was een belangrijke les. Productielocaties die door verschillende teams met verschillende assemblagemachines worden gerund, moeten worden beschouwd als producenten van verschillende producten, wat een afzonderlijke steekproefinspectie rechtvaardigt.

Als de partijvorming op die manier was benaderd, zou de partij van locatie A zeer waarschijnlijk de eerste inspectie hebben doorstaan. De partij van locatie B daarentegen zou waarschijnlijk bij de eerste inspectie zijn afgekeurd, waarbij veel defecte eenheden aan het licht waren gekomen, wat mogelijk een effectievere actie had uitgelokt om de partij van locatie B te sorteren en op te schonen. Als het allemaal zo was gegaan, hadden we de geplande verkoopactie misschien nog kunnen halen.

Als bedrijf hebben we nu geleerd dat de economie van inspectie en de kwaliteit van het geaccepteerde product sterk worden beïnvloed door de wijze van partijvorming, zoals het bovenstaande voorbeeld laat zien.

2. Inspectie per partij

Voordat ik dieper inga op het uitgebreidere onderwerp steekproefinspectie, wil ik enkele termen definiëren om onze latere bespreking te vergemakkelijken.

Wanneer een product in een reeks partijen wordt aangeboden (‘per partij’ genoemd), bevatten de acceptatiesteekproefplannen doorgaans de volgende termen en symbolen:

N = partijgrootte

n = steekproefgrootte

c = acceptatiegetal, d.w.z. het toelaatbare aantal defecte eenheden in de steekproef

r = afkeurgetal ·

Wanneer meer dan één steekproef per partij is gespecificeerd (bijv. dubbele steekproef), worden de opeenvolgende steekproefgroottes aangeduid als n1, n2, n3 enz. De opeenvolgende acceptatiegetallen zijn c1, c2, c3 enz. De opeenvolgende afkeurgetallen zijn r1, r2, r3 enz.

Enkelvoudige, dubbele en meervoudige steekproeven

Ons ingehuurde inspectiebedrijf voert bij inspectie vóór verzending enkelvoudige steekproeven uit. In bepaalde specifieke omstandigheden kunnen wij de inspecteur opdragen een inspectie met dubbele steekproef uit te voeren, maar nooit met meervoudige steekproeven.

Bij enkelvoudige steekproefplannen is de beslissing om een partij te accepteren (= of < c) of af te keuren (= of > r) gebaseerd op de resultaten van de inspectie van één groep eenheden (n) die uit de partij (N) is getrokken.

Bij dubbele steekproefplannen wordt doorgaans een kleinere eerste steekproef (n1) getrokken, en wordt op basis van deze kleinere steekproef besloten tot acceptatie (= of < c1) of afkeuring (= of > r1) als het aantal defecte eenheden ofwel vrij groot ofwel vrij klein is. Een tweede steekproef (n2) wordt genomen als de eerste resultaten niet doorslaggevend zijn. Aangezien het trekken en inspecteren van de tweede steekproef (n2) alleen in grensgevallen nodig is, is het gemiddelde aantal geïnspecteerde stuks per partij over het algemeen kleiner.

De meervoudige steekproefplannen in de norm ANSI/ASQ Z1.4 voorzien allemaal in 7 steekproeven. In alle AQL-normen hebben alle afzonderlijke steekproeven binnen een meervoudig steekproefplan dezelfde grootte. Hieronder schets ik de schematische werking van enkelvoudige, dubbele en meervoudige steekproeven.

Enkelvoudige steekproef: deze wordt toegepast als standaard voor inspectie vóór verzending bij “Quality First”, het bedrijf waar ik werk, tenzij anders aangegeven.

Dubbele steekproef: deze wordt alleen toegepast in een zeldzame situatie waarin het vertrouwen in de conformiteit wordt onderbouwd met betrouwbare kwaliteitsregistraties, en uitsluitend op speciale instructie van Quality First. Wanneer een dubbele steekproef wordt toegepast, worden beide steekproeven op hetzelfde moment getrokken om de vereiste administratie te vereenvoudigen.

Meervoudige steekproef: deze wordt door Quality First nooit toegepast bij inspectie vóór verzending.

AQL-tabellen van ANSI/ASQ Z1.4 gebruiken

Hoewel het gebruik van de steekproeftabellen eenvoudig lijkt, wil ik een bijzondere situatie bespreken waarin verschillende ongebruikelijke regels nodig zijn. Deze praktijk zit verborgen in sommige inspectierapporten vóór verzending die ik heb ontvangen.

Tabel voor enkelvoudige steekproeven van ANSI/ASQ Z1.4

Tabel met codeletters voor de steekproefgrootte bij de algemene inspectieniveaus van ANSI/ASQ Z 1.4

Onze inspecteurs gebruiken de bovenstaande twee tabellen om de steekproefgrootte te bepalen voor een partij die is geïdentificeerd en ter inspectie is aangeboden. De volgende voorbeelden laten zien hoe dat gebeurt en waar inspecteurs op moeten letten:

Ons beleid schrijft het volgende voor:

AQL 2.5% voor ernstige defecte eenheden

AQL 4.0% voor geringe defecte eenheden

Algemeen niveau II

Bij het gebruik van deze twee tabellen moet voor een partijgrootte van 160,000 eerst de codeletter voor de steekproefgrootte worden bepaald. Voor een partijgrootte van 160,000 en algemeen inspectieniveau II geeft de tabel met codeletters voor de steekproefgrootte de codeletter P. In de tabel voor enkelvoudige steekproeven staat dat de steekproefgrootte voor een enkelvoudige steekproef 800 is.

Maar deze tabel biedt geen plan voor AQL 2.5%. In plaats daarvan verwijst het symbool van de omhoog wijzende pijl de gebruiker naar codeletter N, en het vereiste plan is:

Steekproefgrootte: 500

Acceptatiegetal: 21

Afkeurgetal: 22

Ook nu biedt deze tabel geen plan voor AQL 4.0%. In plaats daarvan verwijst het symbool van de omhoog wijzende pijl de gebruiker naar codeletter M, en het vereiste plan is:

Steekproefgrootte: 315

Acceptatiegetal: 21

Afkeurgetal: 22

We hebben nu verschillende steekproefgroottes voor de inspectie op ernstige defecten (500 stuks) en geringe defecten (315 stuks). Daarom eisen wij dat inspecteurs in de eerste 315 stuks van de steekproef zowel op ernstige als op geringe defecte eenheden inspecteren. Vervolgens nemen inspecteurs bij de resterende 185 stuks van de steekproef alleen geringe defecte eenheden mee in de beslissing over acceptatie van de partij, ook al worden er in deze resterende 185 stuks ernstige defecte eenheden gevonden. Ernstige defecte eenheden die in deze resterende 185 stuks worden gevonden, worden uitsluitend ter informatie gerapporteerd en niet voor de bepaling van de partijacceptatie.